Czerwcówka – Dzikie Bieszczady! [NOWE TRASY] [BOŻE CIAŁO]

Na wspólną wyprawę wyruszymy nocą ze środy na czwartek o 00:15 z Warszawy, kierując się w stronę Bieszczadów, by przeżyć niezapomnianą górską przygodę. W czwartek rano dotrzemy do Stuposian, gdzie przesiądziemy się do busów, które zawiozą nas na parking w Bukowcu, położonym w jednym z najbardziej odludnych zakątków regionu. To miejsce, gdzie cywilizacja ustępuje bezkresnym połoninom i dolinie Górnego Sanu – idealny punkt startowy do odkrywania tej niezwykłej okolicy. Po wysiedleniach w połowie XX wieku teren ten stał się jednym z najbardziej pustych, a zarazem fascynujących fragmentów polskich Karpat. Trasa w tym dniu prowadzić będzie nas przez teren o wyjątkowych walorach przyrodniczych i historycznych, pozwalając zrozumieć, jak wyglądały Bieszczady sprzed wysiedleń i jak natura odzyskała przestrzeń po opuszczonych wsiach. Pierwszym ważnym punktem na trasie jest cmentarz dawnej wsi. Nekropolia, choć niewielka, stanowi jedno z najlepiej zachowanych świadectw istnienia tej miejscowości. Wśród drzew można odnaleźć pojedyncze nagrobki, fragmenty ogrodzeń i fundamentów, które pozwalają wyobrazić sobie skalę dawnej osady i jej nagłe zniknięcie z krajobrazu. Następnie malowniczym szlakiem „W dolinie Górnego Sanu” dotrzemy do pozostałości folwarku należącego do rodu Stroińskich – jednego z najważniejszych właścicieli ziemskich w tej części Bieszczadów. Do dziś zachowały się fragmenty murów, piwnic oraz zarys dawnego założenia gospodarczego, a ruiny otoczone łąkami i lasem tworzą malowniczy, nieco melancholijny krajobraz. Niewiele dalej znajduje się kaplica cmentarna związana z rodziną Stroińskich, obok której zachował się słynny Grób Hrabiny. To jedno z najbardziej charakterystycznych miejsc w dolinie – niewielka kaplica, stojąca samotnie pośród łąk, jest cennym przykładem lokalnej architektury sakralnej i ważnym elementem historii regionu. Idąc dalej, dotrzemy do źródła Studnik – symbolicznego początku rzeki San, położonego tuż przy granicy polsko-ukraińskiej. Zachowana kamienna obudowa studni oraz bijąca z niej krystaliczna woda przypominają o codzienności dawnych osadników i o tym, jak funkcjonowały bieszczadzkie wsie przed wojną. Następnie zejdziemy ze szlaku i ponownie busami udamy się do noclegu. Po zakwaterowaniu i obiadokolacji spędzimy wspólny wieczór na integracji, dzieląc się wrażeniami z minionego dnia i ciesząc się atmosferą górskiej przygody. 🙂

Bukowiec – Cmentarz w Beniowej – Ruiny folwarku Stroińskich – Kaplica i grób Hrabiny – Studnik – Tarnawa Niżna
6:08 h + przerwy, 21,7 km, podejść 315 m, zejść 315 m

Drugiego dnia, po śniadaniu, wyruszymy do miejscowości Muczne, skąd rozpoczniemy wyjście na szlak. Czeka nas stosunkowo łagodne podejście, wygodnym, leśnym szlakiem, który stopniowo odsłoni nam coraz szersze panoramy, aż w końcu dotrzemy na szczyt Jeleniowatego (907 m n.p.m.), gdzie stoi nowa, imponująca wieża widokowa. Z jej platform rozciąga się jedna z najpiękniejszych panoram w tej części Bieszczadów – widać stąd masyw Bukowego Berda, Połoninę Caryńską, Halicz, Rozsypaniec, a przy dobrej pogodzie nawet ukraińskie Karpaty. Następnie kierujemy się w dół w stronę pozostałości dawnej leśniczówki Brenzberg. To miejsce ma wyjątkowy klimat – wśród drzew zachowały się fundamenty i fragmenty murów budynku, który przed wojną pełnił ważną funkcję w gospodarce leśnej tej części Bieszczadów. Ruiny, otoczone gęstym lasem, są dziś jednym z ciekawszych punktów historycznych w okolicy Mucznego. Po postoju ruszamy dalej w stronę parkingu, kończąc pierwszą część dnia w spokojnym rytmie bieszczadzkich lasów. Po krótkiej podróży autokarem dotrzemy w okolice Tarnawy Niżnej, gdzie około południa rozpoczniemy drugą wędrówkę tego dnia, kierując się w stronę Horbka – niewysokiego, lecz bardzo malowniczego wzniesienia górującego nad doliną górnego Sanu. Podejście jest łagodne, a ze szczytu rozciąga się szeroki widok na otaczające łąki, torfowiska i ślady dawnych wsi, które po wysiedleniach zniknęły z mapy. Z Horbka schodzimy w stronę tzw. „starszego” cmentarza w Dźwiniaczu Górnym, jednego z najcenniejszych historycznie punktów w tej części doliny. Wśród drzew zachowały się stare nagrobki, fragmenty ogrodzeń i zarys dawnej nekropolii, która przypomina o życiu mieszkańców sprzed wojny. Niewiele dalej znajduje się torfowisko w Dźwiniaczu – wyjątkowy obszar przyrodniczy, gdzie można zobaczyć charakterystyczną roślinność terenów podmokłych i poczuć klimat dzikich, nieuregulowanych dolin Bieszczadów. Następnie przejdziemy szlakiem wśród Bieszczadzkiego Parku Narodowego oraz Parku Krajobrazowego „Dolina Sanu” by dotrzeć do Plenerowego Muzeum Wypału Węgla Drzewnego w Dydiowej. To miejsce, w którym można zobaczyć tradycyjne retorty i poznać proces wytwarzania węgla drzewnego – zajęcia, które przez dziesięciolecia było jednym z symboli bieszczadzkiego życia. Na zakończenie dnia odwiedzimy Pokazową Zagrodę Żubrów w Mucznem, gdzie z bezpiecznej odległości można obserwować największe ssaki Europy w ich naturalnym środowisku. Następnie udamy się na zakupy oraz do noclegu. Po obiadokolacji spędzimy wspólny wieczór na integracji, dzieląc się wrażeniami z minionego dnia pełnego historii, przyrody i odkrywania miejsc, które na co dzień pozostają poza głównymi szlakami. 🙂

Muczne – Jeleniowaty (907 m n.p.m.) – Leśniczówka Brenzberg – Muczne
1:29h + przerwy, 4,2 km, podejść 176 m, zejść 176 m

Tarnawa Niżna – Horbek – Cmentarz „starszy” – Torfowisko Dźwiniacz – Muzeum Wypału Węgla Drzewnego
3:46 h + przerwy, 13,1 km, podejść 226 m, zejść 230 m

Trzeciego dnia po śniadaniu wyruszymy na kolejną bieszczadzką przygodę, pełną niespodzianek i niepowtarzalnych widoków. Naszą wędrówkę rozpoczniemy w Polanie,  by odkryć dzikie tereny na wschód od Jeziora Solińskiego. Za ostatnimi zabudowaniami krajobraz szybko się zmienia – asfalt ustępuje leśnym drogom, a szlak poprowadzi nas ku Jaskini Rosolin, niewielkiej, ale bardzo malowniczej grocie ukrytej w zboczu. To jedno z tych miejsc, które pokazują, jak różnorodne są Bieszczady poza głównymi szlakami. Następnie przejdziemy na punkt widokowy, z którego rozciąga się szeroka panorama na dolinę i okoliczne wzgórza – idealny moment na złapanie oddechu i spojrzenie na trasę, którą będziemy pokonywać. Dalsza droga prowadzić nas będzie na Charwat Drugi (598 m n.p.m.), skąd zejdziemy do niżej. Wśród łąk i zarośli ukryty jest tam cmentarz na terenie dawnej wsi Sokołowa Wola  – jedno z ostatnich materialnych świadectw dawnej wsi, dziś otoczonej ciszą i powoli pochłanianej przez naturę. Po krótkim postoju wyruszymy szlakiem na Bukowinę (633 m n.p.m.), kolejne widokowe wzniesienie, które pozwala spojrzeć na okolicę z zupełnie innej perspektywy. Zejście prowadzić nas będzie do Schronu „Szopka”, niewielkiej skalnej wychodni i jaskini, będącej jednym z najbardziej charakterystycznych punktów tej trasy. Wędrówkę zakończymy punktem widokowy na szczycie Żukowa, by następnie zejść do Równi, gdzie zwiedzimy cerkiew pw. Opieki Matki Bożej, często uznawaną za najpiękniejszą cerkiew w całych Bieszczadach. Po jej zobaczeniu wyruszymy autokarem w stronę noclegu. Po dniu pełnym wrażeń czeka na nas obiadokolacja i wieczór, który zakończymy wspólną integracją 🙂

Polana – Jaskinia Rosolin – Punkt widokowy – Charwat Drugi – Cmentarz w Czarnej Dolnej – Bukowina – Schron „Szopka” – Równia
6:33 h + przerwy, 20,2 km podejść 624 m, zejść 562 m

W niedzielę, po śniadaniu i wykwaterowaniu, udamy się w okolice miejscowości Rybne, gdzie rozpoczniemy wędrówkę na szczyt Wierchy (635 m n.p.m.), z którego rozciąga się spokojna panorama na okoliczne doliny oraz Jezioro Solińskie. Następnie zejdziemy w kierunku Horbu (560 m n.p.m.) – kolejnego punktu widokowego, z którego wyraźnie widać zabudowania Polańczyka i charakterystyczne zatoki Soliny. Ten fragment trasy prowadzi przez mozaikę łąk, lasów i dawnych pól, wciąż malowniczą część Bieszczadów. Po zejściu ze szlaku chętni będą mogli odwiedzić Gminne Muzeum Kultury Duchowej i Materialnej Bojków w Myczkowie – niewielkie, ale niezwykle ciekawe miejsce, które pozwala zrozumieć historię i tradycję Bojków, dawnych mieszkańców tych terenów. Zgromadzone eksponaty, fotografie i opowieści tworzą pełny obraz życia, które jeszcze kilkadziesiąt lat temu toczyło się w dolinach wokół Soliny. Następnie przejdziemy się do Bereżnicy Niżnej, gdzie na skraju wsi znajduje się cmentarz – cichy, porośnięty drzewami, będący jednym z ostatnich śladów dawnej społeczności.  To tajemnicza, zagubiona dolina, z niesamowitym klimatem! Ostatni leśni odcinek szlaku doprowadzi nas do miejscowości Zwierzyń, niewielkiej miejscowości położonej u stóp wzgórz nad Sanem. Następnie wsiądziemy do autokaru i wyruszymy w drogę powrotną do Warszawy, gdzie powinniśmy dotrzeć w nocy z niedzieli na poniedziałek, około północy, w zależności od warunków na drodze.

Wierchy – Horb – Muzeum Bojków w Myczkowie – Cmentarz w Bereżnicy Niżnej – Zwierzyń
5:33h + przerwy, 19 km, podejść 312 m, zejść 515 m